Milena Shevelyova

Rus bir çiftçi kızıydı Milena
‎Her sabah en sevdiği atını tarayarak başlardı güne.
‎Atını tarar, topal eşeğini doyurur tavukları bahçeye salardı.
‎Önce yılın ilk sonbahar hapşırığı ile tanıştı sonra da aşkla.
‎Bu gelenin ne beyaz atı vardı ne de prensti.
‎Ama oydu işte.
‎İlk defa ter ve hasır semer kokusu dışında başka bir koku aldı Milena.
‎Acının bakışları içinde huzurun kokusu.
‎Çakmağını çıkardı, akşamdan sardığı tütünden içti ve çekti içine bütün yanlız yıllarını, geriye tek bir saniye bile bırakmak istemedi.
‎Sarı saçlarının örgüsüne takılan saman tanelerine aldırmadan kalktı ayağa.
‎Bugün bi farklıydı Milena.
‎Çam kokulu bütün duygulara talipti sanki.
‎Sonra bir ses duydu ; Ah Milena ölemeyecek kadar güzelsin"