miladımsın
ardında bir parkta yitirilmiş çocuk ürkekliği
sarp bedeninde güçlü korkularla sıkışık son yüzyılım
kaç ömre sığdırılır hasretin
kaç sabah gözlerimde şapaklanan gözlerin yıkanır
tarih götürüyor rüzgarın kırık mızraklara ilişik çadırlardan
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta