Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaşıyoruz, ölüyoruz!

Kalmak değil, ölmek bize yazılmış
Şu dünyadan geçen kul’uz o halde!
Rabbimizi bilmek bize yazılmış!
Yolumuzu seçen kul’uz o halde!

Bağı-bahçeyi artık düşünecek halim yok
Yaş kemâle erince iş tornistana döner
Dünya’ya meyledenden daha büyük zâlim yok
Yapacak işleri çok, sıra bostana döner!

Ne yüce dinimiz var, kitabımız ne kutlu!

Yaylaya gideyuduk Türki şarkı deyiduk
Yol bir, maslahat iki muhabbet edeyuduk

Önümüzde inekler, tepemuzde sinekler
İki ayakli idi o zamanlar binekler!

Ömür hazinemi israf ederken
Hayale dalarım yalnız kalınca
Her şeyi ardıma koyup giderken
Dertlerim katlanır akşam olunca

Yoruldum yatakta koyun gütmeden

Virüsler tek hücreli beynini siz düşünün
Bulaşır ara sıra hesabına kişinin
Hakkını vermek lazım ustasıdır işinin
Hala bunlara kanan akıllılara yazık!

Numarası değişmez aynı dert aynı konu

Yalakalık sektörü, bir hayat tarzı olmuş
Dalkavuğun en elzem vacibi, farzı olmuş
Makam, para, ün şöhret namusu ırzı olmuş
Başka kutsalı yoktur, her şeyini satan var

Yeter ki para görsün oturur her kucağa

İyiyi, doğruyu tayin eden kim?
Söyleyin ölçüsü mizanı var mı?
Seni beni onu hain eden kim?
Bu işin mantığı izanı var mı?

Kimden alınıyor sövme yetkisi?

Kalemi ellerine aldıkları her vakit!
Hayal denizlerinde yüzüverir şairler
Kendilerinden geçip daldıkları her vakit!
Uyanıklardan fazla seziverir şairler

Gönülden gönüllere erişip ulaşırken

O senin görüşün, o senin dünyan
Hoşuma giderse güler geçerim
İstediğin yöne gönlünce dön yan
Külünü düşünme eler geçerim

İstediğin yere kafanı tosla

Yere çöp atan kadar alçak yoktur alemde!
Zehredip dünya’mızı mikropla dolduruyor
Bunların yüzündendir yaratıklar elemde
Ufak sanılan şeyler doğayı öldürüyor

Çevre korunmalı ki, gelecek de korunsun!