Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Şımarma, haddini bil, acizsin azmayasın
Çevrene ibretle bak, gözünü aç, uşağum!
Vesveseye kapılıp kafanı bozmayasın
Sakin ol, mutedil ol, ifrattan kaç uşağum!

Bölünerek; vatan işgal olursa!
Hiç güvende olamazsın uşağum!
Bu memleket hainlere kalırsa
Kaçacak yer bulamazsın uşağum!

Ön tarafa malların iyisini koyarak,
Dizenler hilecidir, sahtekârdır uşağum!
Bir müşteri kendisi alıyorsa sayarak
Kızanlar hilecidir, sahtekârdır uşağum!

Kimi şaşkın kimi taşkın kimi der ne oluyor
Hal böyle mi devan etsin kendine gel uşağum!
Zengin pişkin, fakir düşkün, hep arada kalıyor
Kul böyle mi devam etsin kendine gel uşağum!

Gayri memnun mükedder bir kitle var hep zırlar
Uyduruk yalanlara yalan katar utanmaz!
Gece gündüz durmadan pusu kurup hazırlar
Namuslu insanlara çamur atar utanmaz!

İnsanı insan yapan, çok incecik bir zardır
Ar perdesidir bu zar, birçok insanda vardır
Haya, edep, utanma, genel anlamda ardır
İnsanı hayvanlardan ayıran ince hicap

Kim ne derse desin senden maada
Bildiğinden cayma pişman olursun!
Dönüp dolaşırsın dar bir sahada
El sözüne uyma pişman olursun!

Tarcın almak istedim bir dükkana girmiştim
En güzel bir şekilde önce selam vermiştim

Beklediği av bendim artık yakalamıştı

Yalakalık bir yaşam biçimine dönüştü
Bu dünyanın çivisi çıktı uyanın artık!
Bilenler suspus olup bilmeyenler konuştu
Toplum bundan mustarip bıktı uyanın artık!

Uykum gelmiyor!

Geceler uzun mu, saat mı durdu
Kıvranıp dönerim uykum gelmiyor!
Felek beni daldan dala savurdu
Çıkarım inerim uykum gelmiyor!