Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Soyuna soyuna kopmuş soyundan
Danası öcü der, anası yayar!
Alışmış vaz geçmez asla huyundan
Gündemde olmayı kazanım sayar!

Köre aynaya bak demek yersizdir
Bakmaya, görmeye gözü yok gözü!
Göz varsa da atıl, o da fersizdir
Müspet ihsas için özü yok özü!

Allahsız kitapsız dinsizsen eğer
Yerini bil soysuz haddini aşma!
Milletim densize vermez ki değer
Defol bre Allahsız bize sataşma!

Sözde aydınlardan hiçbir şey çıkmaz

Göç etmek zorunda kalsa bu millet
Nereye göçerdi kime giderdi?
Hâsılı mülteci olsa bu millet
Kim kucak açardı kime giderdi?

Her devirde aynıdır müminin özelliği
İslam’a tutku ile uyana şaşmamalı!
Müslümanı mest eder bu dinin güzelliği
Ruhunda sevinç, huzur duyana şaşmamalı!

Mü’min zindedir!

Feveran eyleme, hiçbir belâya
Metanetle göğüs germen gerekir
Hayat imtihandır sığın Mevlâ’ya
İşte bu bilince ermen gerekir!

Kullarım sorar ise çok yakınım diyorsun
Hakkı söyler kelamım arı “duru” Allah’ım
Sana dua edene icabet ediyorsun
Gönlümüze neşe kat ver “süruru” Allah’ım

Katı kalbe, düşüncesiz kafaya
Acı haber duya duya alışmış!
Mücavirler duçar iken cefaya
O keyfine uya uya alışmış!

İnsanlık uçurumun kenarına yaklaştı
Bela inmek üzere azıyor şımarıklar
Canavarlar birleşip bir biriyle koklaştı
Sahipsiz mazlumları eziyor şımarıklar......Şair Mikdat Bal

İnsanlıktan ne varsa ayak altına düştü

Canımıza kast eden soysuzlar şunu duysun
Acıların her türü başlarına gelecek
İster kanuna uysun ister kitaba uysun
Hüküm tektir caniler geberecek ölecek..........Şair Mikdat Bal

Kenetlendi bu Millet yediden yetmişine