Lavinia;
Bir hüzün daha oldun yarama
Anlattılar seni bana
Hikayen ne hazin ama
Srebrenitsa topraklarında,
Öyle bir aşk ki her kalp farklı tarif etti
Kimi anlatabilmek için aşkını
Mecnun ile Leyla’dan bahsetti
Kimi anlatılmaz, yaşayan bilir dedi
Kimi aşk yolunda kendini feda etti
İki örgülü iple kurban gitti
.
Papatyalar açmış toprağında Çanakkale’nin
Karanfiller,güller ve niceleri
Şehidimin kanıyla yeşeren...
Rağmenlere rağmen seviyorum seni
Çünküsü olmayan bir sevgi ile
Sorgusuz ve sualsiz
Sevmenin en saf haliyle
Rağmenlere rağmen seviyorum seni ...
Mecnun için Leyla değil idi hakikat
Maksad-ı gayesi idi ruh-i aşk
Leyla’dan geçmeliydi lil-vuslat-ı Hak
Erince vuslat-ı Hakk’a oldu murâdına gark
Öyle bir şey düşünüyorum ki,
İçinde her şeyin olduğu bir şey
Öyle bir şey ki ,
Düşüncemi süsleyen bir şey
Hasılı o şey ki anlatılmaz bir şey.
Talebe bal arısı gibi olmalı
Yeri geldi mi çiçeği hikmet...
Yeri geldi mi marifet olmalı
Her çiçekten özü almalı
Aldığını bal yapmalı
Doğmak ayrılık, ölüm vuslattır bu düzende
O’ndan geldik O’na dönüyoruz en nihayetinde
Düzenin en güzel hali değil mi ?
Mümkünde en mükemmeli alemde
Yol belliydi aslında
Yolda olmak yeterdi...
Uzanamasa da eller gökyüzüne
Gökyüzüne uzanan hayaller yeterdi...
Rengarenk güller açmış gamzelerin bana bakıyor.
Mum ışığına hayran pervanem seni arıyor.
Üşümez ellerim , yüreğin elimde gibi
İnciler kıskandı o Ahu teni...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!