Suya düşmüş Mihri canım hicranın dalgalanır!
O ay parçası yüzün de gözyaşından belli.
Ağlarsın! Kalem parmakların dudaklarında
Titreyen tenine rüzgârlar yar gibi sokulur.
Bir yeis uğultusu doldurur sisine bulutların
Gölgeler hastadır! Toprak gamlı bir ihtiyar!
Ceylanım, kadınım! Kastım var!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta