Kırmak gerekirse kıralım kanadını zamanın
Bir pazarında bu sonbaharın
İnadına yürümek mi solgun yapraklı yollarda
Ölmek mi kaybolmak mı gözlerinin karasında
Gör(e) meden ilkbaharın aşk kokulu papatyalarını
Tahta atlarla mesken tutmak mı keşkenin siyahını
Kelimelerimi süsleyip bırakmışsam Kaf Dağına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta