Birgün, Avanos'dan memurlar,
Şevki'nin odaya misafir olurlar.
Gazocağında çay demlenir,
Sohbette misafirler dinlenir.
Bakar Şevki Dayı, misafir çok,
Cemaate yetecek bardak yok.
Seslenmiş oğlu Ali'ye;
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta