Aşka verilen değerdir, en büyük iş
Gönüllere hitap eden, bir sesleniş
Yürekler yakıyor, sevgiye direniş
Gün gelir hatırlarsın, ey deli gönül
Esen bir yel gibi, kalplere dolarsın
Kimse aldırmıyor, gözyaşıma
Yine kimsesizim, tek başıma
Gel artık yeter, Allah aşkına
Geçen o günlerin, hatırına
Sevdiysen, asla vefasız olma
Tutmuyor dizlerim, yürümez ayağım
Yıllarca çalıştım, boş kaldı çanağım
Su içsem de kuruyor, dilim damağım
Günüm bitti, yolun sonuna yaklaştım
Doğruyu bildim, yalana vermem önem
Bu mevsimde geçti, böyle hüsranla
Gönül bahçem, viran oldu ne fayda
Kalbim isyan eder, alamam kayda
Seni andım, gurbet akşamlarında
Seni yaşıyorum, senden uzakta
Aşıklar gider, hep aynı yoldan
Felek ayırdı, o nazlı yardan
Sıla yolları, kapandı kardan
Ayırdı bizi, o zalim felek
Söylemez felek, nifak ekeni
Masum bakan, o gözlerin
Benden bir şeyi, gizliyor
Konuşup duran, dillerin
Söyleyemem, yalan diyor
Rabbe açmışsın, ellerin
Çekilen dert, yüreğimi dağladı
O halimi gören, herkes ağladı
Çileler birleşip, coşup çağladı
Ben çekerim, senin isteğin olsun
Halime ağlıyor, kanım kandaşım
Milletine yalan söyledin, sen ne diyorsun
Utan artık utan, yetim hakkını yiyorsun
Yeter artık, milletin kanını emiyorsun
Çekemem senin o kahrını, gözüm görmesin
Yetim hakkını yedin, elbet bir gün çekersin
Yakıp yıktılar, yer kalmadı sahilde
Hiçbir fikir yok, hepsi aynı meyilde
Ülke elden gidiyor, fırsat cahilde
Bu vatanın altını, oyan oyana
Yirmi yılı geçti, bunlarla yolculuk
Ömrüm geçti, aramakla yollarda
Seviyordum, ayrıldığın yıllarda
Çileyle dopdolu, dertli aylarda
Gözyaşım benimle, arkadaş oldu
Geçen yıllarımız, ders olsun sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!