Midayet Kara Şiirleri - Şair Midayet Kara

Yokluğunda ağladım, ovdum gözümü
Bilmedim anam, kara ettim yüzümü
Hasta düştüm ben, tutamadım sözümü
Çok hastayım bir daha, kalkamam anne

İnan sen bir ustaydın, bense bir çırak

Ataya düşman olanlara, ön verip
Yobazın yaptığına, ayıptır deyip
Ataya yapılanı, görmezden gelip
Duyarsız bu millete, yazıklar olsun

Gün gelirde, bunlardan bıktığımızda

Yıllar sonra, haber yolladım sana
Bir mektup bile, yazamadın bana
Çileli olsam da aşkımdan yana
Bütün dertlerimi, yaz bana getir

Böyle senden ayrı, günüm geçmiyor

Seviyorum demedin, sana darıldım
Yine terk edip gittin, inan kırıldım
İnan ki beklemekten, artık yoruldum
Yalnızlığını bana, yaz demiyorsun

Yanık olan kalbime, gelip de girdin

Sevgi bahçelerinde, solmasın gülün
Gel aşkı yaşayalım, kopmasın filim
Yine gelmez haberin, kırılır belim
Bütün o gerçekleri, yazdım sevgilim

Çektiği bütün derdi, bana yazsaydı

Hak hukuk hak getire, oh be dersin
Utanmaz deveyi, hamutla yersin
Oy veren seçmene, sırtın dönersin
Yersin utanmadan, sen yine yersin

Aklımız nerede, biz manyak olduk

Kendine ülkenin, sahibi dersin
Millet çalışır, sen hepsini yersin
Aldırmasın, başına buyruk dersin
Milletin malını, yersin ha yersin

Tanımıyorsun, dost ile düşmanı

Geceleri, köşe bucak dolaşan
Nerde dertli varsa, ona ulaşan
Dertleriyle, amansızca savaşan
Derbeder, çaresizin biriyim ben

Yaşlanmış bedeni, titriyor eller

Ateş almış yanıyor, Ak denizin her yanı
Haine fırsat verme, koru güzel vatanı
Orman kül oluyor, yanmasın milletin canı
Böyle bir felaket bir daha, verme Allah’ım

Beceriksizlik yüzünden, ülkem oldu naçar

Yeter be sevgilim, bu bana yeter
Ayrılığın bana, ölümden beter
Sen neredesin, bu kalp acı çeker
Yeter be sevgilim, ağlatma beni

Çektiğim çileler, ne zaman biter