Midayet Kara Şiirleri - Şair Midayet Kara

Midayet Kara

Kul hakkı yiyenler, ahrette neyler
Sanma çaldıkların, sana kar eyler
Deveyi hamutla, götüren beyler
Bu menfaat devri, bitecek bir gün

İş bilmez insanı, yolda bırakır

Devamını Oku
Midayet Kara

Elbet toprak olur, bir gün varlığım
Felek hep peşimde, bitmez darlığım
Bir gün iyi, bir gün kötü sağlığım
Mutlu değilim ben, olamam dostlar

Gözüm toktur, bakmam paraya pula

Devamını Oku
Midayet Kara

Yine kendimi, boşa yoruyorum
Yalan dünyada, bir yer arıyorum
Aşk için, cayır cayır yanıyorum
Her yerde, mutluluğu arıyorum

Yalan ise eğer, bana söz verme

Devamını Oku
Midayet Kara

Göz yaşlarım sel olup, kalbime aksa
Kalbinde benim için, bir yerin yoksa
Aşkla ezer geçerim, ne zorluk çıksa
Aşk bir ateştir, düştüğü yeri yakar

Çektiğim çiledir, gel şu halimi gör

Devamını Oku
Midayet Kara

Neden gidip de oldun, bir zalimin gelini
Çok özledim kokunu, vücudunu tenini
Gelsem bile bulamam, o gâvurun yerini
Söylemiştim ben sana, huzur bendedir diye

Sen öyle gittin gideli, güler mi hiç yüzüm

Devamını Oku
Midayet Kara

Felek acımadı, vurdu yerlere
Niye gittin öyle, yaban ellere
Aşkın ile, düşer isem çöllere
Ben seni ararım, mutluluk seni

Çektiğim hasretin, olsun bu sonu

Devamını Oku
Midayet Kara

Mutluluk neydi, bilen var mı?
Gönülden üzülen, o yar mı?
Seviyorum demek, çok zor mu?
Mutluluk demek, sevmek demek

Mutluluk neydi, ben unuttum

Devamını Oku
Midayet Kara

Yüreğim tutsak olmuş, aşkın ağında
Aşk yüreğimi deldi, gençlik çağımda
Hasretle soldu çiçek, gönül bağımda
Razıyım ben kadere, aman dilemem

Sen gideli yas tuttum, gönül hanemde

Devamını Oku
Midayet Kara

Gönül bahçesinde, açarsa güller
Dalına konup da öter bülbüller
Aşk bahçesine, girince gönüller
Gelirsen o zaman, mutlu olurum

İnan deli gönlüm, aşksız yapamaz

Devamını Oku
Midayet Kara

Kendini bilmez söylüyor, abuk sabuk
Malı götürür, göstermeden çar çabuk
Sanki koyun güdüyor, elinde çubuk
Herkes sus pus olmuş, milletim nerede

Ülke toprağını, döndürdünüz çöle

Devamını Oku