Ne olur bırakıp gitme, burda beni
Bir kez olsun bırakma, tut ellerimi
Bak ne hale getirdi, aşkımız seni
Gün gelir düşersin, kader tuzağına
Yorulmasın gözlerin, boşu boşuna
Mutlu olacağız, diyemiyorum
Ne olur sonumuz, göremiyorum
Günah bende midir, bilemiyorum
Anla bir tanem, kader kurbanıyız
Karadır bu yazım, bahtı karayım
Var mı anlatacak, bir şeyin bana
Anlatamam canım, derdimi sana
Çektiğim çiledir, kaderden yana
Kadersiz biriyim, ağlar dururum
Yaktılar evi barkı, bak yersizim
Yetmiş yıllık dertlerimi, dizdim sıraya
Denizde giderken, gemim vurdu karaya
Çocuklarımla, kimse giremez araya
Çektiren zalim kaderse, kime ne deyim
Kötü günler geride kaldı, sen bir düşün
Gönül bağımdadır, derdiğin güller
Başkası dermesin, soldurur eller
Yuvasına küser, dönmez bülbüller
Sensiz yaşanmıyor, dön gel kadınım
Bu gönlüm alışmış, sensiz yapamaz
Neler çektiğimi, hiç görmüyorsun
Yaşadığım o günü, bilmiyorsun
Aşkımı aldın, geri vermiyorsun
Söyle be, kimi kimden soruyorsun
Halim soruyorsun, çektiğim çile
Derttir çiledir, belimi büken
Kader yoluma, ekiyor diken
Var mı benimle, göz yaşı döken
Kim çekebilir, acımı benim
Yaralı kalbimi, bilen yoktur
Felek aldatıyor, kandım sanıyor
Yıllarca çektirdi, dertle sınıyor
Gönül bahçem viran, dostu arıyor
Dostu bulamadım, kime ne değim
Başımı sarmıştır, bir kara bulut
Ağlasam bile, yoktur bunun çaresi
Geldi başıma, bir Allah’ın belası
Çekmekle bitmez, ayrılığın çilesi
Kime söylesem, dedi onda çaresi
Öyle ayrı kalmaya, yüreğim yetmez
Kolay çıkmıyor, Allah’ın verdiği can
Söylenen onca yalanlara, gel de kan
Hadi ağla emekli, sen derdine yan
Emekli ağlıyor, kimin umurunda
Çocuk açken ölmüş, anası ağlıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!