Sen ki Adıyaman dili sesiydin
Yüreğim dağladın gittin Mıçe mı
Kâhta Adıyaman’a sevdalıydın
Gözde yaş çağlatıp gittin Mıçe mı
Mazide bir sevda yâre söz idin
Gönülde kor olup tüten köz idin
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta