Miadı Doldu Şiiri - Ali Tüylüoğlu

Gönül bahçesinde kurudu dallar,
Gözüme dar gelir uçsuz bu yollar.
Sensiz geçip gitti aylar ve yıllar,
Artık bu hasretin miadi doldu.

​Hayalin karşımda, bitmiyor sancı,
Gönlüm bu gurbette garip bir hancı.
Oldun mu sen bana böyle yabancı?
Sessiz beklemenin miadi doldu.

​Mektuplar eskidi, haber gelmiyor,
Akan gözyaşımı kimse silmiyor.
Yürek yaralıdır, yüzüm gülmiyor,
Vuslat vaktidir bu, miadi doldu.

​Güneşin doğduğu yer belli değil,
Aşkın karşısında sen otur eğil.
Bu son seslenişim, bir şaka değil,
Ayrılık hükmünün miadi doldu.