Ben sana ellerini nasıl ısıtacağını anlattım,
Sen benim içimi buz gibi bırakıp gitmeyi seçtin.
Ben sana "biz" olmanın o eşsiz huzurunu verdim,
Sen bana "ben" olmanın en ağır yalnızlığını öğrettin.
Şimdi her sevdaya bir ihtiyatla bakıyorsam,
Her sıcak gülüşün altında bir uçurum arıyorsam,
Bu, senin açtığın o sessiz mektebin eseridir.
Mezun oldum senden; artık ne kimseye zaafım var,
Ne de kalbimde yeni bir fırtınaya yer...
Ahmet Gürkan
Ahmet Gürkan
Kayıt Tarihi : 22.2.2026 20:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!