Yüreğimde bir sızı ölümü hissederken,
Soğuk gelir hep yüzü düşündüm istemeden.
Ardımdan yol almalı eserlerim ölürken,
Gözüm açık gidecek kitaba dökülmezken.
Yayınlansa şiirler olsa ondan besteler,
Beni mısra mısra yazabilirmisin şiirlere,
Arının çiçekleri bülbülün gülleri sevdiği gibi.
Zalim gecelerde eğer ki üşürsem,
Sen beni düşünerek ısıtabilirmisin.
İyi sözler beni mutlu eder belki,
Kalbimde sevgine bir yer,
Verirmisin bilemem.
Bir kere gönlüme ses ver,
İnan sensizken gülemem.
Gönlümün huzuru sevgin,
Herkes mutlak geçiyor bu hayat tünelinden,
Kimi babadan zengin daha da zengin olmuş.
Bazıları evini aciz geçindirmekten,
Pek çok kişi görürüz çalışmaktan yorulmuş.
Doğuştan şanslı olan bakar hep zirvelerden,
Düşlerimi yudum yudum,ben içiyorum,
Kadehimin buğulanmış,saf yüreğinden.
Gönlümden damlıyor yaşlar,çok üşüyorum,
Yakamozlar hareketsiz,kalıyor birden!
Daraltıyor içerimi,geçit vermiyor,
Hasrete seslenişim gönlümde yankılanır,
Yüreklerdeki acı karışmış rüzgârlara.
Bilinmeyen diyara gidenler hatırlanır,
Hasretin ağırlığı yüklenir omuzlara.
Hasretiz mutluluğun uzaklaşan sesine,
Yazmıştı bak doğmadan kader çilelerini,
Dünya seni çekerken tuttun yaşam elini.
Ah bilseydi doğan fert başına geleceği,
Dünyaya göz açmaya kalmaz yaşam isteği!
Her doğanı gözleyin doğarken ağlarmıydı,
Kaderim görüp beni gülümseyversene,
Unutuyorsun neden hatırlayıversene,
Karayazgı geceler yüreğimi yakıyor,
Kalbim geceyi sever gönlüm bak kıpırdıyor.
Çırpınan kalemime söz geçiremiyorum,
Rüzgarların savurduğu,
Umutların durulduğu,
Kalbimin huzur bulduğu,
Gecelerden çıkıp geldin!
Kaybolduğum dalgalardan,
Bir kaç gün güldürüyor sonra hep üzüyorsun,
Neden sen beni kader her an kahrediyorsun.
Gülüyorsun diyorum bazan seviniyorum,
Sonradan kan ağlayıp hüzünler yaşıyorum.
Çağlayan olup dolar gözyaşlarım gönlüme,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!