önemsenmiş kişiliklerin önünde bağdaşlar kuruldu
kimi duble duble içti, kimi satır satır yazdı
ışıltılı sofralarda garip gureba, meze diye sunuldu
kimi cılız cılız ıkındı, kimi derin derin yutkundu
sonlarını düşünmeyenler renkli masallarda unutuldu
kimi kemikler sızıladı, kimi kendinden sıkıldı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta