Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
dokunaklı çok acı bir şiir...kutluyorum tam puanla...ant...yüreğinize emeğinize sağlık...saygılarımla..
Rahmetli Kemal Bey,
Sen gitmeden gittiğini söyledin ve de gittin
Şu sözlerin altına imza atmayacak bir kul var mıdır
Benim sandığımız bu dünya ne kadar anlamsız şimdi senin için değil mi
Koş nefsim koş
Belki ulaşırsın arzu ettiğin menzile
Ama varacağın yerin belkisi yok
Bellisi var:kara toprak,soğuk ve yalnız bir alem...
Allahülalem....
Rahmetullah
Tek tek konduk, tek tek göçeceğiz.. Eserlerimizle, sevap, günahlarımızla, sırlarımızla.. Kutlarım...
beni de mahvetti altüst etti hayat
beni de tüketti yordu
hiç bitmeyecek sandığım şarkılarım
artık mezar taşımda bile kayboldu
evet ustad bir gün hepimiz ebedi hayata intikal edeceğiz kalemine sağlık selam ve dua ile
kutluyorum
namık cem
bende aşık oldum şiir yazdım bende ağladım
beni de güldürmedi hiç bir zaman kader
acılarımı hep içimde bende sakladım
beni de yedi bitirdi yalnızlıklar hep keder
Kimini yalnızlığın acısı yakar, kavurur veya öldürür. Kimileri de kalabalıklar içinde yalnızdırlar ömrünce.
Belki de onlar yalnızlıklarını paylaşmaya kıyamıyorlardır.Kutluyorum yüreğinizin sesini...Naime ÖZEREN
beni de mahvetti altüst etti hayat
beni de tüketti yordu
hiç bitmeyecek sandığım şarkılarım
artık mezar taşımda bile kayboldu
Bu güzel şiir için kalemi kutlarım.
Mustafa Yiğit
Çok hoş bir şiir okudum. Farklı bir anlatım tarzıyla oluşan dizeler....
Derinlemesine duygular iniyor.
Severek ve beğenerek okudum. Tam Puan + ANT.
Selam ve sevgilerimle şairi aşağıdaki şiirime davet ediyorum.
Selam ve sevgiler....
Bir şehidin ağzından
Kuzey Kıbrıs bize bir türbe oldu,
Doktor Küçük, Denktaş ile bir bağız,
Beşparmak'ta can çekiştik gün doldu,
Biz Şehidiz, bu toprağa ortağız...
Temmuz ayı Girne'deyiz, ezanız,
Lefkoşa'da bayrak elde gezeniz,
Magosa'da bu destanı yazanız,
Biz şehidiz, bu toprağa ortağız...
AB için boşa kurşun yemedik,
'Görev' dendi, hiç geriye dönmedik,
Ayyıldızı en yüceye gönderdik,
Biz Şehidiz, bu toprağa ortağız...
Avrupalı yükseklerden baksa da,
Servet verse, seller gibi aksa da,
Lefkoşa'ya yıldızları taksa da,
Biz Şehidiz, bu toprağa ortağız...
Biz Nafi'yiz, Karaoğlanoğlu'yuz,
Kıbrıs için ter dökenin kuluyuz,
Şehidiz ya, AB'den de uluyuz,
Biz Şehidiz, bu toprağa ortağız...
Nafi Çelik
İzninizle...
..Hesap
Meğer doğduğumuzda,
Bileti dönüşsüz kesilmiş bir yolculuğu beklerken,
Peronu adımlamayı öğrenmekteymişiz…
Yolculuk vakti geldiğinde,
Bileti taşımanın,
Ya da taşımamanın,
Kaybetmenin,
Ya da bulamamanın,
Hatta yolculuk vaktini unutmanın,
Pek de önemi kalmadığını,
Fark etmekteymişiz.
Son bir kez daha arkaya bakmanın,
Son bir kez daha,
Sevilenin sıcak ellerine uzanmanın,
Son bir kez daha el sallamanın,
Söylemeyi çok isteyip
Başaramadığın şeyleri hatırlamanın
Hatta belki de hatırını kırdıklarına,
Hatırnaz bir tebessüm atmanın
Ne kadar da geç olduğunu anlamaktaymışız.
Ya önden gider beklersin,
Varlığını bozdurup bozdurup harcamadıkların…
Ya arkadan gider ellerini öpersin,
Sevgiyle arkasından uğurladıkların…
Çıkınında ne hazırladıysan o vardır.
Ya bereketlidir yeter herkese azıkların;
Ya da götürdüklerinle ödersin hesabını,
Hayatta yazdırdıkların…
Meral Demir
Saygılar...
Evet sevgili üstad, şiirlerinizi incelerken tanışmış olduk, binlerce antolojide bulınan şairlerin arasından size ulaşmak hayli zaman alsada geç olsun temiz olsun felsefesiyle hareketle beğendiğim tarza yakın şiirleri yazan şaire ulaşmakta güzeldi...
Ne acıdırki mezar taşlarının yosun tutmuş kirlenmiş halini gördükçe çok üzülürüm hiçmi ziyaret edeni yok diye üzülürüm, duygu yüklenmiş makberden dışa vuran serzeniş dolu dizeleri kutluyorum sağlıkla sevgiyle efm.
Bu şiir ile ilgili 27 tane yorum bulunmakta