(En Aranjuez Con Tu Amor – Leo Rojas’ı dinlerken…)
Son nefesi vermeden, belki de gelir, umut
Unutmaz deli gönül, desem de, onu unut…
Değil mi ki kefenim, sızısı biriciğin
Tanrıya yakarışım, gönül dilime sükût.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta