Mezarcı Kardeş Şiiri - Suskun Şair Fazlı ...

"Mezarcı Kardeş...

Mezarcı kardeş…
Senden başka gidecek kimsem kalmadı.
Kalbim öylesine yorgun ki,
Her atışı bir veda gibi,
Her nefesi bir ağıt gibi yankılanıyor içimde.

Göz kapaklarım uykuya hasret...
Geceler uzun, yıldızlar suskun...
Bir ağaç gölgesinde,
İki metre yer aç da uzanayım.

En derinlere vur kazmayı...
Bağrımda kanayan yaradan derin olsun.
Toprak örtsün üzerimi,
Rüzgâr ninniler söylesin ruhuma.

Soran olursa,
Susmaya gitti dersin…
Konuşmaktan değil,
Anlatamamaktan yoruldu de.

Bir zamanlar güldüğüm yerlerde,
Şimdi suskunluk oturmuş baş köşeye.
Kelimeler küsmüş dudaklarıma,
Dost bildiklerim rüzgârla savrulmuş…

Ne taş isterim başucuma,
Ne de ismimi yaz bir mermerin üstüne.
Bırak, sadece bir yaprak düşsün oraya,
Her sonbaharda yeniden doğar gibi…

Ve bil ki kardeşim,
Ben ölmek istemedim
Sadece susmak istedim.
Dünya çok konuştu, ben artık dinlemek istiyorum.

Soran olursa...
De ki, susmaya gitti…
Suskun Şair Fazlı Acar