Mezar Yerin Kalbim Oldu

Mezar yerin kalbim oldu,
Üstüne sustuklarımı örttüm.
Bir avuç toprak diye
Her gece içime seni gömdüm.

Rüzgâr esse adınla ürperir,
Yağmur yağsa gözlerim ıslanır.
Bir taş dikili göğsümde,
Adın kazılı, kimse okuyamaz.

Çiçekler açmaz bu mezarda,
Çünkü bahar senden sonra küstü.
Zaman durdu senin gidişin ile
Ama seni silemedi yüreğimden.

Mezar yerin kalbim oldu,
Ne ziyaretçisi var ne duası.
Bir ben beklerim başucunda,
Bir de geçmeyen sevdası.