Yola çıkanın ardına dökülür diye dökme su
mezar taşıma..
Artık gelemem doğrusu.
Ne toyuna ne aşına..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Sevgili Kardeşim, antoloji.com'un saygın kalemi sayın: Affan Dede,
Dört mısraya ummanı sığdıran, sanat ve edebi alanda şahikada yer tutan kaleminizden muhteşem bir şiir. Kimi on kıtalık şiirler bir şey anlatamazken, kimi zaman da böyle on kıtayı geride bırakan vurucu şiirler yazılıyor. Gerçekten de muhteşemdi üstadım.
Beğenerek ve duygulu kaleminize saygı duyarak okuduğum bu güzel şiirinizi tam puanım ve beğeni ile antolojime ekliyorum.
Kardeşimin şiir ve gönül sayfasına, tebrik ve başarı dileklerimi bırakıyorum.
Her şeyin sizin ve sevdiklerinizin gönlüne göre olması dileklerimle sevgi ve saygılarımı sunuyorum efendim, lütfen kabul buyurunuz...
Dr. İrfan Yılmaz. Turgutreis - Bodrum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta