Mezar basında şehit Şiiri - Emre Gök 2

Mezar Başında

Taşına adını yazmışlar oğlum,
Ben hâlâ sesleniyorum sana.
Toprak soğuk mu bilmiyorum,
Ellerim titriyor dokunurken adına.

Doğduğun gün ağlamıştın,
Bugün ben ağlamayı unuttum.
İnsan bu kadar sessiz acıyı
Nasıl taşır, onu öğrendim.

Sana “vatan” dediler,
Ben “oğlum” demeyi seçtim.
Sen dağlara yürüdün gururla,
Ben kapıda beklemeyi öğrendim.

Bir tabak fazla koyuyorum hâlâ,
Sonra fark edip kaldırıyorum.
Alışmak dedikleri şey buysa
Ben alışmak istemiyorum.

Herkes “şehit annesisin” diyor,
Sanki bu bir teselliymiş gibi.
Bilmezler oğlum,
Bu unvan geceleri uyutmuyor beni.

Bayrağı öpüp başıma koydum,
Ama kokun sinmedi kumaşına.
Sen toprağın altındasın derler,
Ben her gün biraz daha gömülüyorum yanına.

Dik duruyorum merak etme,
Kimseye yük etmedim gözyaşımı.
Ama bil ki oğlum,
Bir anne evladını toprağa verince
Dünyayla bağını keser yarısını.

emre gök