Dün bir mezara uğradım akşam üstüne doğru
Bir mezar ki eskimiş taşları,dağılmış toprakları.
Solmuş çiçekleri ve kurumuş ağaçları olan bir mezar.
Oturup bakındım öylece etrafına sessizce,
Ağladım sonra için için kimse görmesin,
Göz yaşlarımı diye sakladım kendimce
Bir mezar başında oturuyorum şimdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta