Avlu içine dikilen,
Küçük fidanlar gibiydiler
Ne çabukta büyüdüler
Hiç hesapta yoktu
Kanatlanıp uçup gidişleri
Hiç hesapta yoktu
Avluyu aşan daldan düşen,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




biraz daha iyi yazılabilirdi.
Kısa,öz ama çok güzel olmuş..!!
Hayatımızın meyveleri...
Sırası gelen uçup gidiyor...
Tebrikler..Sevgilerimle...!!!
Kısa ve öz!Çok güzel bir şiir,tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta