Meyve fidanını diktim büyüttüm
Meyvesi ham çıktı neyleyim kardeş
Gitmedim bir yere yanında yattım
Derdim kime beyan edeyim kardeş
Hem sevdim okşadım gıdasın verdim
Hoyrat yeli esen bir bağa girdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İNSANIN ŞEHİRLİSİ KÖYLÜSÜ OLMAZKİ SÜLEYMAN BEY.. EĞER İNSAN OLABİLMİŞSE HA ŞEHİRLİ HA KÖYLÜ.. ŞİİRİNİZ TÜRKÜ TADINDA HALK ŞİİRİNDEN GÜZEL BİR ÖRNEK ELİNE YÜREĞİNE SAĞLIK .. SELAM VE SAYGILAR.. ESEN KALIN.10********P
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta