Hayattan yok olmak korkusu, avutucu sırları işitince meraklanan duygulara göz yumarken, ufak bir şüphe duyumsar benliğim.
Kirli avuçlardaki sevgileri anımsarken, devasa zamana susardı yüreğim...
Kararmış hüzünleri yaşayan kalbim, kederini içerken, mutsuzluk yıkmaya, yakmaya yemin etmiş gibi acı vermekten haz alıyordu.
Dertlerinden utanan bedenim, idamına yaklaşırken, devayı zamanın her deminde arar dururdu,
İmkânsızlığın boyundurluğuna girerken.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta