Henüz kabuğuna çekilmişken bütün çığlıklar,
Bense yutkunurdum işittiklerimi...
Öyleyse mühimdir bende kalır sevgin...
Benim gönlüm vaha olur sana bulutlardan.
Gömülü bi sandığa dönüşür üzeri ne kadar açıksa.
Yüceltir beni kimi zaman kırma sevdalardan gün yüzüne ufuklanan haddim.
Mayışacak karanfiller bırakıyorum ölüme,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel şiir
Ne acayip bir şiir. Tam anlayamadım. Durun, bi daha bakayım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta