Meyrik Kız Şiiri - Özdemir Koca

Saçlarına destan yazdım Meyrik kız,
Her rüzgarda kokun gelirdi saçlarından,
Bir kelime bekledim gelecek diyerek,
Papatyalar ektim gezdiğin yollarına.

Bir akşam gülüşünü getirdi penceremde Ay,
Güneşten bile parlaktı içime sızışın,
Buzlar eridi kutuplarda yağlar döküldü canıma,
Gelirisin diye o gün papatyalar ektim yollarına,

Meyrik Kürt kızı mor dağların kardeleni,
Bahtsız bir babanın beyaz Güvercini,
Peynir kokulu süt kokardı pamuk elleri,
Gelesin diye o gün papatyalar ektim yollarına.

Beni ancak sen anlarsın uzak yolların yolcusu,
Sende yollarımı bekledin mi benim gibi,
Yollarına kar mı yağdı rüzgar mı esti,
Zarar mı verdi kasırga diktiğim Papatyalara.

Yeşil gözlerinden hiç yaş döktün mu,
Hasret mi kaldın yollarını beklediğin yâre,
Yoksa bedeninde büyüttün mü pek çok yara,
Gelirsin diye o gün papatyalar ektim yollarına.

Bırak boş ver ben nasılım ne yaparım,
Kapıldım dönüyorum talihsiz bir çarka,
Özdemir öldü demişler yalandır yalan,
Gelesin diye o gün papatyalar ektim yollarına.