Meyhanede Unutmak Zor Şiiri - Köksal Çelik

MEYHANEDE UNUTMAK ZOR

Bu gece rakı değil, seni koydun bardağıma
ne zaman adını ansam, dudaklarımda bir yangın garson bir kadeh daha diyor, içimde sen yanıyorsun.
sessiz bir mikrofon gibi sustum bu gece,
anlatsam ağlardı masa,
sustukça çoğaldı adın.
boğazıma düğümlenen her cümlede sen vardın.
Dün gece yıldızlar seni konuşuyordu.
ay, sana selam getirmiş uzaklardan.
Oysa sen… çoktan başka bir sokakta unuttun bu sitemli şarkıyı.
ben hâlâ burada,
bu duvar saatine küs,
bu köhne masaya dargın,
bu isli lambaya yârim diye bakan bir adamım.
Özlemek öyle kolay değil be sevgili.
hele sen, bir rüya gibi gelip de uyanmamışsan…
ben her şarkıyı sana çaldım bu akşam,
her şiiri sana okudum içimden,
tüm şehir duydu ,
Sessiz bir mikrofonum ben.
adını bile anmadan senin için konuşan,
seni kimselere söylemeden anlatan,