Lapa lapa kar yağıyordu Afyon'a.
Kocatepe, tipiden görünmez olmuştu.
Dönüş bileti bir elimde, valizim diğerinde...
Bir bıraktıklarıma, bir kavuşacaklarıma bakarken gözlerimin gerisinde,
bir araba geçti yanımdan yavaşça, mermer kaplı valiliğin önünde.
Camı aralıktı.
İçindeki bahtiyar, son sesle 'meyhaneci' dinliyordu çelik'ten.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta