Odamı meyhaneye çevirdim,
Meyhane şarkıları çalıyor.
İçkiler içiliyor,dert var,keder var.
Bazen keyfi gelirse,neşede uğrar.
Ama sakın diğer meyhanelerle karıştırma burayı,
Ne Agora’dır,ne Kallavi ne de Topal Yorgo’nun meyhanesi.
Buranın tek bir sahibi var,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta