Dudağından düşürdüğün buselerini topluyorum ayrıldığımız tren garında.
Acıklı bir hikâye şimdi, anılarda.
Uzak iklimlerin yağmur düşlü adamlari arasında aşkı kutsuyorum şimdi.
Bir kahve molasının aşk sohbetlerinde.
Beni bana bıraktığından beri, kış yağmurlarında ıslanan serçenin yorgun kanatları gibi gönlüm.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta