kurumuş ağaçlara takıldı ruhum
kurumuşum ben de
kaba durdu insanlar
bir çiçekle konuştum diye.
kabirler kazılıyor içimde
kara bir gölgeye dönüştü ihanet
yeşil bir serçenin kanatlarında
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




ölüm ....
ötesini biliyorsak,
korkmamak ve
arzu etmek her defasında ...
bir daha bir daha..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta