Hep el salladım ne zaman önümden geçse bu tren,
Ne hikmet ki bir daha gelmiyor bu trenle giden.
Okyanusun dibine yahut semayadır yolculuk,
Ahh... Kaybolan onlar değil aslında biz kaybolduk.
Şu küçücük dünyanın arzularında boğulduk biz,
Tam batıyorken; çırpınıp durmak ne kadar da yersiz.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta