Hep el salladım ne zaman önümden geçse bu tren,
Ne hikmet ki bir daha gelmiyor bu trenle giden.
Okyanusun dibine yahut semayadır yolculuk,
Ahh... Kaybolan onlar değil aslında biz kaybolduk.
Şu küçücük dünyanın arzularında boğulduk biz,
Tam batıyorken; çırpınıp durmak ne kadar da yersiz.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta