Hep el salladım ne zaman önümden geçse bu tren,
Ne hikmet ki bir daha gelmiyor bu trenle giden.
Okyanusun dibine yahut semayadır yolculuk,
Ahh... Kaybolan onlar değil aslında biz kaybolduk.
Şu küçücük dünyanın arzularında boğulduk biz,
Tam batıyorken; çırpınıp durmak ne kadar da yersiz.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta