Yıllar ne çabuk geçti...
Mevsim artık sonbahar...
İçimizde biraz bahar, biraz hüzün var...
Estikçe sevdiklerimizin kokusunu getiriyor rüzgarlar.
Bazen yağan yağmurların altında yürüyoruz,
Şiirler yazıyoruz bilmediğimiz sevdalara.
Kış gelmeden saçlarımıza bir gümüş tel daha düşüyor,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta