Bir hüzünlü sevinç, masum göz bebeklerimde.
Kulaklarımda bir derin uğultu sesin, içimi ürperten..
Amansız..
Zamansız..
Mevsimsiz açan çiçeklerim çoktan solmuş.
Ben gökkuşağı beklerken
Yağmurlar hüznüme dolmuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta