güneş
toprağa aşık olmuştu
ışığı ve sıcaklığıyla
kucakladı toprağı
toprak da
güneşten aldığı sevgiyle tohuma
tohum fidana
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu öyküye, bu şiire yorum yazmak değil altına bir küçük şiirimi eklemek geldi içimden. Kutlarım dostum.
Alem-i devran
Yürek,
Yağmur sıkıntısında
Yağdı, yağacak.
Bulutlar boşaldıkça toprağa,
Güldür,güldür akan su;
Kimbilir kaç ay sonra,
Hangi gülün
Goncasından,
Can bulup fışkıracak..
Deniz olacak belki,
Karışamayıp taşa toprağa.
Binlerce canı üretecek içinde.
Kah çıkacak gökyüzüne,
İki dirhem,
Bir oksijen,
Buharlaşıp giderken…
Hava yine yağmurlara gebe;
Bulutlar,
Yine çökecek Yeryüzü’ne,
Seyreyle gözüm,
Yaşam,
Devr-i alemde…
H Hikmet Esen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta