kentlerde mevsimlerin adı yalnızlıktır
soğuk insanlar yalnızlığı kış
yüreklere buzlar düşer
bahar sevdalar yalnızlığı
çiçekler açar gönüllerde
yazdır kentten kaçışın adı
güz insanlığını döken hazandır
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı