Kırlangıçlar uçmazdı gönül mevsimlerimde
Kelebekler raksındaydı gün ışığı
Geceyi görünce uzaklarda, heyecanlanır
Kanatları titrekti pervanelerin
Fenerleri bile hüzün sanarak
Bir teselli uğruna.
Ölümüne dönmeye aşık,
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Benim mevsimlerimde bütün yollar aşka çıkar
Aşka kavuşurdu
Huzur kokardı papatyalar her falda
“Sevmiyor! ” demezdi hiçbir yaprağı
Gülümserdi her köşe başında seven yüreklere
“Seviyor! Seviyor! ” derdi.
Ne depremler olurdu bağırlarında
Ne seller akardı
Güneş değil
Sonsuz bir sevda tutuşurdu avuçlarda, yanardı..
harika
kutluyorum
namık cem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta