Kırlangıçlar uçmazdı gönül mevsimlerimde
Kelebekler raksındaydı gün ışığı
Geceyi görünce uzaklarda, heyecanlanır
Kanatları titrekti pervanelerin
Fenerleri bile hüzün sanarak
Bir teselli uğruna.
Ölümüne dönmeye aşık,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Benim mevsimlerimde bütün yollar aşka çıkar
Aşka kavuşurdu
Huzur kokardı papatyalar her falda
“Sevmiyor! ” demezdi hiçbir yaprağı
Gülümserdi her köşe başında seven yüreklere
“Seviyor! Seviyor! ” derdi.
Ne depremler olurdu bağırlarında
Ne seller akardı
Güneş değil
Sonsuz bir sevda tutuşurdu avuçlarda, yanardı..
harika
kutluyorum
namık cem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta