En az mevsimler kadar yalnız hayatım.
Kış soğuğuna benzeyen, gençlik baharım,
Ey kalbinde umudu tükenmiş kara bahtım.
Savaşmak sana mı kaldı? bak bu yüreğim yine yandı.
Mevsimler bir bir geçerken.
Bu baharda vefa nedir? bilmeyen dostlar da giderken.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta