Mevsimler
İtalyan kunduraları çamura bulanmış, dilinde bir bahar ezgisi ve Türk kumaşından bir siyah palto üzerinde bir adam elleri önünde
Islak kaldırımlar dövülüyorken yağmurla ve saçları gözlerine düşüyorken titrek gözlerinde kinayeli bir gülümseme
Kış hallerinde bir soğuk surat ve iklimlerinde sabahsız gecelerin bir sarhoşu bu, bir bir yaktığı düşünceler sönmüşler önünde
Geçmeyen kışa küfürler savururken, nemli gözlerinden çocukluğuna üşüşmüşler geçmekte, cehennem kokusu gül goncalarına sinerken güneş birilerine gülümsemekte
Ve sızmakta bir başak tarlasının sarı hallerine sızar gibi dört duvar insanların en nemli rutubetli demlerine
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta