Mevsim yaz
Hasretim terliyor
Ağacın yaprağını döktüğü gibi
Gözyaşlarım özlemlerimi ıslatıyor
Ayrılık rüzgarı yavaş yavaş hayallerime esiyor
Sensizligin faturası rüyalarıma kesiliyor
Yürek yangınlarım ayrılık sızılarını yakıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta