Mevsim sonbahar artık solmuş yaprakların
kopar dalından birer birer düşer karışır toprağa
oysa tükenmez bir var oluştur bu kucağında doğanın
her canlı kendini yeniler her bir hücresinden
ağaç yenilenir bitki yenilenir
her sabah güneş doğar yeniden
geçip gider yaşam zamanın içinden
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta