Aylardan Kasım mevsim sonbahar
Kuruyan yapraklar sanki beni anlatır
Yorgun düşmüş gönlüm çoktan geçmiş bahar
Birden çakan şimşek kulakları çınlatır
Dostmu kaldı yanımda ne de bir arkadaşım
Hepsi mazide kaldı günlerim oldu hazan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta