Parmaklarımdan bir mektup bıraktım bu sabah sana.
O yalnız masanın üzerinde ruhumun her zerresi.
Terk edilmiş mabetler gibi hüzne sararmış her şey.
Sonuna “âmin” denmemiş bir dua gibiyim.
Sürgündeyim,
Özlemdeyim,
Ve mevsim koca bir sırmış…
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta