İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ayrılık hüznü derin oluyor. Ondan değil mi ki türkümüz 'Ölüm Allah'ın emri, ayrılık olmasaydı' diyor. Tüm hasretlerin tükenmesi dileğimle dost şairin bu güzel sayfasına selamlarımla birlikte saygılarımı bırakıyorum.
Gök kubbe mavişini kaybetmiş matemde
Ve biz bir gerçeğin farkında olmasak da yâr
Yaşanmış ayrılıkların, yalnızlıkların yasındayız. tebrik ediyorum ustam ne güzel
Ayrılıklar ve yalnızlıklar bu duyguları yaşatıyor gerçekten..Mevsimlerin bile duruşu farklı zihninizde..Çok güzel anlatmışsınız.Yüreğinize sağlık..Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta