Günlerden Pazar, ayın 21’i,
Kuşlar uyandırdılar, bu sabah beni.
Baktım da dışarda gördüm, gelmişti,
Özlemiştim çok, içimi ısıtan o güneşi.
Değişmişti sanki aldığım nefes dahi
Silmiştim geride kalanları,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta