Yeni bir mevsim başlıyor,
Geceler olabildiğince uzun,
Rüyalar sabahlara taşıyor,ne eksik ne yarım.
Rüzgarlar çağırıyor gögsünde beslediği hazanı,
Dökülürken birer birer dallarından yapraklar.
Ümitler ertelenir yarıda kalır tüm arzular
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta